يونس رنجكش-چايكاران شمال كشور، اين بار نيز پس از وعده و وعيدهاي بسيار از افزايش نرخ خريد برگ سبز و حمايت هاي ويژه ي دولت نسبت به خريد تضميني و تامين نيازمنديهاي ديگر كشت، داشت و برداشت چاي، چشم انتظار اقداماتي جدي هستند.

با توجه به اينكه كمتر از يك ماه ديگر، چايكاران استان گيلان و غرب مازندران، بايد نخستين چين بهاره ي خود را آغاز كنند، اما هنوز خبري از روشن شدن تكليف كارخانجات چايسازي يا مصوبه ي خريد برگ سبز تضميني نيست.
دلهره ها و دلمشغولي هاي چايكاران كه هر ساله با آغاز فصل برداشت برگ سبز چاي آغاز و تا پايان چين پاييزه ادامه دارد و در اين مسير هر از گاهي شاهد چالش هايي نيز در اين عرصه هستيم، متاسفانه هيچگاه مديريتي صحيح، تضمين كننده ي نگراني هاي چايكاران نبوده است.
هر ساله دغدغه هاي چايكاران با آغاز چين بهاره شروع و همزمان وعده هاي مسوولان نيز تكراري مي شود اما چين ها به پايان مي رسد ولي وعده ها يا تحقق نمي يابد و يا آنكه آنقدر ديرهنگام انجام مي شود كه نوشدارو پس از مرگ سهراب است.
همه ي ما به خاطر داريم فريادهايي كه در حمايت از چايكاران از تريبونهاي مختلف زده مي شود و نگراني هايي كه از سوي مسوولان اعلام مي گردد اما چه دست هايي در كار است كه نمي گذارد حمايت هاي دولت به موقع و ساماندهي ها در عرصه ي توليد چاي داخلي به سامانه بهتر برسد؟
با نيم نگاهي به نشيب و فرازهاي صنعت چاي در يك دهه ي اخير به خوبي مي توان به كاهش توليد و همچنين مرگ تدريجي صنعت چاي در گيلان و غرب مازندران پي برد.
با مرگ صنعت چاي در استانهاي شمالي كشور، بي شك نه كشاورز و نه دولت سودي نخواهد برد و در اين راستا بايد ديد چه كساني از نابودي اين صنعت بهره مي برند.
همه ما در اين سالها شاهد ناهنجاريهاي بسياري در عرصه ي اين صنعت و نشيب و فرازهاي ساماندهي هاي اين نابسامانيها بوده ايم اما نتيجه ي آن در هاله اي از نااميدي در دل چايكاران ديده مي شود كه براي رفع اين نااميدي در سال نوآوري و شكوفايي بايد تلاشي جدي تر آغاز كرد.
امروز چايكاران شمال كشور چشم انتظار اقدامات عملي و پيگيريهاي جدي از مسوولان عالي رتبه ي گيلان هستند زيرا ديگر هيچ جاي گله مندي از عدم شناخت مديريت عالي گيلان نسبت به چاي و چايكاران نيست و مسوولان فعلي گيلان، اغلب خود فرزندان همين باغات چاي و آشنا با رنج هاي چايكاران هستند.