مهندس يونس رنجكش:آنهايي كه پيگير رويدادهاي تاريخ انقلاب اسلامي ايران هستند، به حتم به ياد دارند كه آنچه موجب شد تا شعله هاي نهضت امام خميني در سال 1342 شعله ور شده و به انقلاب بهمن 57 ختم شود،چاپ نامه اي موهن و توهين آميز خطاب به امام خميني رهبر نهضت قيام عليه رژيم پهلوي بود كه در سال 1356 روزنامه اطلاعات به چاپ رسيد و موجب شد تا خشمي عمومي را عليه رژيم حاكم به نمايش بگذارد...

كه پس از آن با شتاب گرفتن قيام و انسجام گروههاي سياسي مخالف رژيم، سرانجام بزرگترين اتفاق و انقلاب قرن بيستم به ظهور نشست كه امروز شاهد سي سالگي آن هستيم.
اين روزها نيز پس از انتخابات دهمين دوره رياست جمهوري و اعتراضات و وقايع پس از آن، دوباره شاهد خشمي ملي در كشور عليه توهين كنندگان به بنيانگذار جمهوري اسلامي ايران هستيم و بهانه بروز اين خشم كه يك طرف آن حاميان دولت و طرف ديگر آن مخالفان دولت هستند،پخش تصويري كوتاه از پاره شدن تصوير امام خميني(ره) در روز 16 آذر در دانشگاه تهران است كه از طريق رسانه ملي به نمايش گذاشته شد.
هرچند كه بحث هاي زيادي بر روي اصل واقعه پاره شدن تصوير حضرت امام در جامعه وجود دارد و مخالفان دولت، مدعي عدم وقوع اين حادثه بوده و آن را پروژه اي براي
بهره برداري هاي سياسي در راستاي به چالش كشاندن مخالفان دولت و ايجاد فشار بر جنبش سبز مي دانند،اما از سوي ديگر مدعيان وقوع چنين حادثه اي، مخالفان دولت و جنبش سبز را متهم به ساختار شكني و فراتر رفتن هنجار شكني هاي طرفداران آنها مي كنند كه اگر لجاجت ها و يا فشارهاي آنان در خصوص اعتراضاتشان نسبت به انتخابات نبود، امروز شاهد اين بي احترامي به ركن اصلي نظام و ارزش هاي آن نبوديم.
جدا از اينكه سخن كدام طرف دعوا راست يا دروغ باشد، آنچه بيش از همه مهم است، خشم و انزجاري است كه هر دو جريان درون نظام نسبت به اين بي حرمتي به ساحت بنيانگذار جمهوري اسلامي از خود نشان مي دهند؛ چه آنان كه با برخورداري از تريبون هاي رسمي و بهره برداري هاي سياسي از فضاي ايجاد شده، طرف مقابل را متهم و با يك تير به دو نشان به انزوا كشاندن مخالفان خود و انداختن توپ در زمين آنان، در كنار آن خشم خود را از اين رفتار موهن به تصوير مي كشانند و چه آنان كه به دليل نداشتن جايگاه و تريبون رسمي، با نوشتن بيانيه و اطلاعيه و سخنراني هاي محدود، سعي در به نمايش گذاشتن پايبندي خود در احترام به امام خميني(ره) كه خود را فرزندان و ياران نزديك ايشان مي پندارند بر برائت از آنچه كه متهم مي شوند، دارند.
اينك با بررسي آنچه كه اين روزها در صحنه سياسي كشور جاري است و اعلام برائت و انزجاري كه از اين اقدام خواسته يا ناخواسته، توطئه يا بي احترامي به اين شخصيت ممتاز تاريخ معاصر و از اركان ارزشي نظام جمهوري اسلامي ايران از طريق نهادهاي حكومتي و مردمي به صورت رسمي و غير رسمي مي شود، به نكته قابل توجهي بر مي خوريم و آن احترام ويژه اي است كه مردم ايران نسبت به امام خميني(ره) به عنوان شخصيت بارز و شناخته شده نظام جمهوري اسلامي دارند. امروز همه اقشار مردم و جريان هاي سياسي موافق و مخالف دولت در حركتي واحد اين ساختار شكني در جمهوري اسلامي و بي احترامي به بنيانگذار آن را به شدت محكوم مي كنند و اگر به اين واقعه از نگاه ديگر بنگريم، دوباره پس از سه دهه از بي حرمتي كه نسبت به امام خميني در روزنامه اطلاعات سال 56 شد و موجب اتحاد مردم براي عبور از رژيم پهلوي گرديد، اين بار نيز پخش تصويري پاره شده بود از ايشان در صدا و سيماي متعلق به جمهوري اسلامي كه او بنيانگذارش بوده، نشان داده است كه نام خميني همچنان مي تواند عامل وحدت ملي شود.
پس در چنين شرايطي بهتر آن است تا با پرهيز از حركت هاي تند و به دور از مصالح و منافع ملي، از اين ظرفيت براي نزديكي جريان هاي سياسي معتقد در دايره اصولگرايي و اصلاح طلبي استفاده كرده و با بازگشتن به قانون و راه خميني كبير كه راهي جز راه مردم نبود و نيست، ارزش هاي به دست آمده در اين 30 ساله گذشته را بازيابي و از به هدر رفتن و نابودي آن جلوگيري كنيم و بپذيريم كه همه ادعاهاي مربوط به خدمت، متعلق به مردم است و مردم امروز نيازمند وحدت رويه براي انسجام ملي در راستاي رشد و بالندگي ايران هستند حتي اگر روش ها و شيوه هاي اجرايي متفاوت باشد.
در شرايط فعلي،هم قدرت سياسي حاكم و هم قدرت سياسي معترض بايد با كوتاه آمدن از آنچه بيشتر به لجاجت سياسي و سهم خواهي هاي بيشتر براي بقا در قدرت است، به آينده حركت هاي انحرافي ايجاد شده بيينديشند و در راستاي منافع ملي كشور و نظام و مردم حركت كنند؛ زيرا هركدام از اين دو طيف كه داعيه دار ميراث خميني كبير هستند؛ هرچقدر از هم دور باشند در چنين شرايطي كه هر دو بر طبل پيروي از الگو و مرام رهبر فقيد خود مي كوبند، از همين فصل مشترك براي پايين كشيدن فيتيله دشمني هاي بي سود خود اقدام كنند؛ زيرا شايد فردا امكان بازگشت و جبران صدمات احتمالي،هرگز فراهم نشود!